De loopjongen

Gerrit Komrij volgt in deze kleine roman de zoektocht van een jongeman naar vriendschap . Echte en onechte vrienden, dat houdt de jongen al vroeg bezig.

In zijn studententijd, in de jaren zeventig, ontdekt hij het begrip solidariteit, en ook dat begrip valt voor hem min of meer samen met het begrip vriendschap. Hij kan maar moeilijk tussen twee vrienden kiezen en door ze aan een proef te onderwerpen denkt hij erachter te komen wie zijn meest 'echte' vriend is. In de zekerheid van een onverbrekelijke vriendschap proberen ze samen iets voor de mensheid te doen, geheel in de geest van de tijd. Hun ideaal voert ze naar een ver werelddeel waar nog veel goeds valt te doen. Als in de jaren tachtig de idealen uiteenspatten en dat goeds betrekkelijk blijkt, komt ook aan hun vriendschap een bitter einde. Maar wel op een heel andere wijze dan de hoofdpersoon had kunnen vermoeden.