haar naam was sarah

'Beste boek dat ik ooit gelezen heb' schrijft Simone van der Vlugt op de cover van 'Haar naam was Sarah'. Misschien zou ze eens echte boeken moeten gaan lezen (en schrijven) dan... Langdradig, voorspelbaar, voorspelbaar en voorspelbaar. Amerikaanser dan French Fries, pizza en Barak Obama bij elkaar. Niet te harden. En een ongeloofwaardig eind van hier tot het Val d'Hiv en terug.

Het was een te spannend en mooi geschreven boek om het in een keer uit te lezen. Zeker een van de beste boeken die ik de laatste tijd heb gelezen.

Net als in het boek van deze schrijfster: 'Die laatste zomer' en haar laatste boek, 'Kwetsbaar ', zie je ook in 'Haar naam was Sarah', dat een jonge vrouw een belangrijke beslissing moet nemen. Een besluit welk haar familie niet altijd kan volgen, maar haar sterke karakter zegt het toch te doen. Doordat de hoofpersonen jonge vrouwen zijn, die een ingrijpende gebeurtenis meemaken verbindt dat item ook de boeken van deze schrijfster. Allemaal ontdekken ze iets, een geheim, in hun eigen of aangetrouwde families, wat veel emoties teweeg brengt. De boeken laten ook zien hoe verschillend mannen en vrouwen op diezelfde gebeurtenissen reageren. 'Haar naam was Sarah' zal voor vele lezers toch emotioneler zijn, omdat het ook nog eens, voor een deel althans in een tijd speelt die nog steeds voor veel lezers ook emoties oproept. Een erg aangrijpend boek, en zeker de moeite waard.

Het verbaast mij dat dit boek zo lang in de top-10 staat. Het thema 'kind in de kast' is origineel. Het overlevingsverhaal in de WO-II enigszins interessant maar zeker niet origineel. Het is een aardige toevoeging aan de kennis van de gemiddelde Nederlander over de oorlog in Frankrijk, die je overigens ook kunt opdoen in de film van jaren her Les Uns Et Les Autres. De schrijfster heeft geen exceptionele stijl. En dan fietst ze er aan het eind nog even een lovestory in die zo nergens op slaat .... en zeker afbreuk doet aan wat wel aardig is aan het boek. Ik zou het boek slechts 2e-hands kopen. Tijdens een gesprek bij selexyz met een medelezer die mijn mening deelde kregen we bijna ruzie met iemand die het boek fantastisch vond. Beetje obsessief. Overigens gaf deze medelezer mij de tip het andere boek van Tatiana te lezen. Voor de zekerheid schaf ik die maar 2e hands aan.

Een ontzettend mooi verhaal over een Joods meisje en haar familie, maar ook verdrietig, het einde is geweldig. Ik heb het in 1 keer uitgelezen, het boek nam mij helemaal in beslag.

Na vele lovende reacties over dit boek heb ik het ook gelezen. Het verhaal begint prachtig maar wat valt het 2e gedeelte dan opeens tegen! Het is echt jammer dat de schrijfster deze pakkende lijn niet heeft weten vast te houden. Helaas, voor mij viel dit boek juist door een hoge verwachting behoorlijk tegen!

Het boek werd mij door verschillende mensen aangeraden. En ondanks vooroordelen over de cover en vooral de angstaanjagende foto van de schrijfster ben ik er aan begonnen. De eerste hoofdstukken waren inderdaad om er in te komen. Maar al snel kon ik het einde voorspellen. Ik heb het boek wel uitgelezen, maar dit meer omdat ik het anders zonde van mijn tijd vond. De stukken over Julia vind ik erg voorspelbaar en Amerikaans geschreven, de stukken over Sarah waren vrij standaard. Ik heb niet kunnen genieten van dit boek, en dit komt allemaal door de schrijfstijl. Het verhaal is zeker aangrijpend en ik denk dat een andere schrijver bij dit verhaal een mooi boek had kunnen schrijven, maar Tatiana de Rosnay heeft mij niet weten te overtuigen. Daar waar zij spanning op probeert te bouwen, werd het voor mij alleen maar langdradig. Ik zou het niemand, en hierbij de kopers op selexyz, aanraden. Ik ben er van overtuigd dat er veel betere boeken bestaan over WO II.

"Zakhor. Al tichkah" (Blijf het gedenken. Vergeet het nooit) was een uitspraak die tweemaal in het boek voorkwam en verwees naar de verschrikkelijke gebeurtenissen in 1942. Het verhaal vond ik er ook een om in ieder geval niet snel te vergeten. Het verhaal vertelt enerzijds de gebeurtenissen rond de situatie in Parijs tientallen jaren geleden, anderzijds vertelt het over hoe de personages daar in het heden op terug kijken en mee om gaan. Ik vond het interessant om wat meer te weten te komen over wat zich in het verleden van Frankrijk heeft afgespeeld. Door het verhaal om deze gebeurtenissen heen, was het naast leerzaam ook mooi en indrukweekend om te lezen. De gebeurtenissen en bijbehorende emoties werden gedetailleerd beschreven, zodat je als lezer al snel in het verhaal kwam te zitten en je je een voorstelling kon maken van wat de mensen in 1942 doormaakten (voor zover mogelijk). Minpunt aan dit boek vond ik dat het verhaal vrij ingewikkeld was door de vele personages. Ik moest me tijdens het lezen erg concentreren op de personen en hoe zij in relatie tot elkaar stonden, waardoor de fijne vaart die eigenlijk in het boek zat, soms verdween. Toch geef ik dit boek 4 sterren omdat het verhaal mij wat geleerd heeft over de geschiedenis van Frankrijk door middel van een mooie en indrukwekkende vertelling waar ik nog wel eens aan zal terug denken.

Heel erg aangrijpend wat dit meisje Sarah allemaal mee moet maken, dit laat je nooit meer los als je dit zelf meemaakt. Ik heb het in een keer uitgelezen. Superboek!

Het boek is adembenemend mooi. Het vergt een paar hoofdstukken om de draad van het verhaal op te pakken, maar als dat eenmaal lukt lees je het boek in één adem uit.

Een heel indrukwekkend verhaal over mensen in een oorlogssituatie de angst was voelbaar. Schokkend hoe verzwegen dit is in de Franse geschiedenis en dus ook in het leven van de Franse burger. De schrijfster heeft een hele mooie stijl van schrijven. Dit is eigenlijk net als het boek van Anne Frank dit moet je gelezen hebben.

Echt een prachtig maar schokkend verhaal. Ik kende dit deel van de geschiedenis van de oorlog nog niet. Omdat het over een klein meisje gaat, besef je gewoon nog meer hoe erg het gebeurde is. Heb het boek niet weg kunnen leggen, moest gewoon door blijven lezen. Ik raad het boek aan iedereen aan. Ik denk dat iedereen het kan lezen. Je wordt gewoon vanaf blz 1 in het verhaal opgezogen.

Niet teveel woorden aan vuil maken, gewoon lezen!!!

In het begin van het boek even goed opletten maar hoe verder je in het verhaal komt echt een super goed boek. Als je eraan begint, wil je hem ook in 1x uitlezen. Prachtig!

Ik heb het boek al weer een tijdje geleden gelezen, maar nog steeds vind ik het een superboek. Ik vind vooral de stukken van Sarah erg interessant boeiend. Als het verhaal omgeschakeld wordt naar het heden wil ik het altijd zo snel mogelijk uit hebben, omdat dat gewoon de dagelijkse problemen zijn waarmee elk mens in aanraking komt. Later in het boek wordt het stuk van Julia interessanter omdat ze steeds meer naar Sarah toe wordt getrokken. Ik vind het een heel goed boek en zeker een aanrader, je kan het boek niet wegleggen!

Dit is het meest aangrijpende boek wat ik ooit heb gelezen. Het is een prachtig boek, wat je blijft aantrekken om door te blijven lezen. Een ware genieter onder de boeken!

Het heeft mij geboeid van begin tot eind. Ook de dagen erna nog over nagedacht. Ongelofelijk, maar toch allemaal echt gebeurd.

De eerste hoofdstukken van 'Haar naam was Sarah' zijn om en om in het toen (tweede wereldoorlog) en het nu geschreven. Daarbij onderbreken de "nu" hoofdstukken het spannende en dramatische verhaal van Sarah, haar ouders en haar broertje. Pas als de verhaallijnen samenkomen pakt ook het verhaal van nu. Al met al een schitterend boek over een drama dat mij als Nederlandse dertiger zelfs nog buikpijn bezorgt van plaatsvervangende schaamte.

Het thema, een Amerikaanse vrouw in Parijs, die een zoektocht in de geschiedenis onderneemt naar een meisje in de oorlog, is aangrijpend. Ik had het boek dan ook erg snel uit. Toch bleef een gevoel van bevrediging een beetje uit. Alles wordt zo uitgelegd, terwijl het juist zo mooi kan zij om het bij een vaag beeld te laten en dit niet verderop nog eens uit te leggen. Bovendien worden alle draadjes wel weer zo rondgebreidt dat je op het einde toch weet; dit was fictie en geen semi-autobiografische roman. Wat ik persoonlijk een gemiste kans vind.

Het is gewoon niet te bevatten met je menselijke verstand dat je mede mens in staat is tot zulk bizar gedrag. Een zwarte bladzijde in de geschiedenis van de franse politie in het jaar 1942... T. de Rosnay bechrijft deze periode op een meesterlijke wijze.

Wie heeft er gehoord van Vel d'Hiver july 1942... in dit boek wordt het waanzinnig beschreven en voor een ieder leesbaar.

Wat een geweldig mooi boek. Kernwoorden: ontroerend, integer, boeiend, fascinerend. Een vreselijke gebeurtenis in de oorlogsjaren krijgt een gezicht. Van deze auteur wil ik nog veel meer lezen.

Ook ik heb dit boek in een dag uitgelezen! Ik zat er helemaal in en realiseerde me voor het eerst hoe erg het moet zijn om met elkaar opeengepakt in een stadion te moeten zitten. Het broertje... och heden! Ik zal niets zeggen vanwege de mensen die het nog moeten lezen. Helaas is het einde wel erg zoetsappig. Echt weer zo'n happy ending van Amerikaanse orde. Jammer, jammer!!

Een heel mooi beschreven verhaal over de tweede wereldoorlog vanuit een nog nooit eerder gelezen perspectief. Erg ontroerend en aangrijpend. Een aanrader voor iedereen. Ik begon met lezen en legde het niet meer weg voor ik het boek uit had. Prachtig!

Fantastisch boek vooral het begin grijpt je meteen aan. Laat de oorlog van een kant zien waar niet veel van bekend is. Ze had eerder mogen stoppen laat het maar een open eind zijn, nu is het einde allemaal wat aan elkaar geknoopt.

Eén van de mooiste boeken die ik de laatste jaren heb gelezen. Heel aangrijpend omdat het gebaseerd is op waargebeurde feiten. Maar daarnaast zo mooi geschreven, ik leefde me totaal in. De vertelvorm waarin je twee verhaallijnen volgt is ook heel knap gedaan. Ik vond het jammer toen ik het boek uit had!

Het begint goed en spannend, maar daarmee is het ook wel gezegd. Ongeveer op de helft begint het al langdradig te worden.

Eenmaal begonnen aan dit boek heb ik het vrijwel in 1 keer uitgelezen. Door de korte hoofdstukken leest het erg makkelijk en hoewel ik het verhaal van Sarah boeiender vond dan het verhaal van Julia bleven beide verhalen mij boeien. Erg indrukwekkend verhaal, heeft me erg aangegrepen! Een aanrader voor iedereen die geinteresseerd is in oorlogsverhalen en dan met name de menselijke kant ervan!

Geweldig boek!!! In de zomer van 2009 op aanraden aan begonnen en in één adem uitgelezen!

In bijna alle beoordelingen kun je lezen dat dit een boek is dat in één ruk uitgelezen wil worden. Ook ik ervaarde dit bij het lezen van dit geweldige boek. De spanning en nieuwsgierigheid blijft aanwezig doordat de hoofdstukken kort zijn (<10 pagina's) en doordat je steeds wisselt van periode; Sarah tijdens de oorlog en Julia 60 jaar na de oorlog. Het nieuwe boek 'Die laatste zomer' van Tatiana de Rosnay ga ik snel in huis halen. Ik heb er hoge verwachtingen van!

Prachtig en triest verhaal. Goed geschreven en het verleden en heden kwamen op een bijzondere manier bij elkaar. Klein puntje van kritiek; het persoonlijke verhaal van Julia vond ik hier en daar, zeker in het begin niet helemaal passen in de sfeer van het boek. Het deed in het begin soms afbreuk aan het verschrikkelijke verhaal van het verleden en dat vond ik een beetje jammer. Dat neemt niet weg dat ik het een zéér bijzonder boek vond, heb het in één ruk uitgelezen.

Een schitterend boek! Voor je het weet lees je het boek uit! Het is een boek wat echt anders is in vergelijking met andere boeken over de twee wereldoorlog! Aanrader!

Wat een prachtig boek. Een echte pageturner. Als je er eenmaal in begonnen bent is er geen houden meer aan. In n woord: Geweldig!

Ik heb het boek gekregen van mijn baas, een groot wetenschapper en onderzoeker. 'Als cadeau om te lezen in de vakantie' zei hij. Zelf was hij enorm geroerd door dit boek. Ik heb het inderdaad meegenomen op vakantie en het vrijwel in 1 x uitgelezen. Het pakt je, het roert je, het laat je nadenken, het doet je schrikken. Ik ben zelf moeder en grootmoeder. Toen ik het verhaal aan het lezen was, wilde ik eigenlijk alleen nog maar naar huis om mijn kinderen en kleinkinderen in de armen te sluiten. We hebben onze vakantie natuurlijk lekker afgemaakt, maar het boek heeft mij niet meer los gelaten. Het zou wereldwijd verplicht aangeboden moeten worden op scholen vanaf groep 7 en middelbare scholen. Het zal veel mensen (kinderen) nogmaals wakker schudden en er voor zorgen dat deze verschrikkingen nooit vergeten zullen en mogen worden en voorkomen moeten worden. Mijn grootste complimenten aan de schrijfster van dit vreselijke, maar tegelijk prachtige verhaal.

Ik lees nog geen 4 boeken per jaar en dit boek had ik in twee dagen uit. Zegt genoeg dacht ik zo.

Geweldig geschreven, adembenemend verhaal... Ik hoorde een vriendin erover spreken en ben het snel gaan kopen (had geen geduld om te wachten tot zij het uit had). Ik heb het boek achter elkaar uit gelezen. Vanaf het eerste moment pakt het je, je MOET gewoon doorlezen omdat je wilt weten wat er verder gaat gebeuren. Door de kleine hoofdstukjes zit je vrij snel IN het verhaal wat dit boek ook een aanrader maakt voor mensen die niet vaak lezen.

na een aantal jaren, er niet meer toegekomen zijn, een boek te lezen, werd ik door een vriendin op dit boek gewezen. ik ben door dit boek er achter gekomen, wat ik al die jaren heb gemist!! in een adem bijna uitgelezen, wat een geweldige schrijfster!!, door haar ben ik van plan me weer helemaal op het lezen van boeken te storten, heerlijk!!

Absoluut het mooiste boek dat ik dit jaar tot nu toe heb gelezen!!

In één ruk uitgelezen. Prachtige benadering van zo'n indrukwekkend onderwerp.

In een ruk uitgelezen! Geweldig. Het tweede deel lijkt minder maar dat is omdat de heftigheid van gebeurtenissen minder is. Maar voelt nog steeds compleet en als je hem in een keer door uit leest geeft het een tevreden-voelende-afronding van het boek. Wat wil je nou, natuurlijk kan het levensverhaal van Julia niet op tegen dat van Sarah, daarom "pakt" het minder. Maar moeten we daar ook niet blij om zijn; dat Julia's leven , wellicht een beetje vergelijkbaar met een stukje van onze eigen beslommeringen, daar bleekjes tegenover staat????

Het boek is verdeelt in hoofdstukjes van 2 ½ blz. Om elk hoofdstukje volg je 2 verhalen. Enerzijds het verhaal van de tienjarige Sarah, dat zich afspeelt in de 2de wereldoorlog. En anderzijds het verhaal van de Amerikaanse journaliste Julia in Parijs in 2002. Sarah wordt tijdens een razzia in Parijs met haar ouders opgepakt maar ze krijgt haar broertje niet met haar mee en daarom besluit ze om haar broertje op hun geheime verstop plek achter te laten. Ze draait het kastje op slot en beloofd hem zo snel mogelijk op te komen halen. Maar Sarah's familie wordt van elkaar gescheiden en naar een kamp gebracht. In het andere verhaal krijgt Julia de opdracht om een artikel te schrijven over de aankomende herdenking voor de razzia waarbij ook Sarah en haar familie zijn opgepakt. Tijdens haar onderzoek ontdekt ze dat het ouderlijk huis van haar schoonfamilie het huis is geweest waar de familie van Sarah woonde ten tijde van de razzia. Vanaf het moment van dat ze deze ontdekking doet wordt Julia door haar schoonfamilie aangespoord om het verleden te laten rusten maar ze is vast besloten om te ontdekken wat er met Sarah gebeurt is. Ik vond het zelf een prachtig boek en omdat je het verhaal van twee kanten af volgt maar je op een bepaald moment het verhaal van Sarah niet meer te lezen krijgt ben je haast nog meer dan Julia gedreven om er achter te komen hoe het met Sarah is afgelopen. Ik had het boek in 3 dagen uit terwijl het toch meer dan 300 blz telt. En ik had het niet willen missen.

Prachtig boek! Vanaf de eerste bladzijde wil je weten wat er met het meisje Sarah gebeurt. Tevens wordt je nieuwsgierig gemaakt wat nu precies de link is tussen het jonge Joodse meisje en de journaliste. Aangrijpend geschreven. Fijn om steeds korte hoofdstukjes te lezen, wisselend in het heden en verleden. Tranen in mijn ogen gehad. Pijn in mijn hart. Je voelt de pijn en onmacht van het Joodse volk. Hoe heeft dit ooit kunnen gebeuren? Je kunt niet anders dan helemaal op gaan in dit prachtig geschreven verhaal. Een dag in de geschiedenis van Frankrijk, van de Franse politie, van alle mensen die de andere kant op keken. Ik had er nooit over gehoord, maar zal het nu ooit meer vergeten.