Je blijft

De boekverkoperstip van Maria Lievense (selexyz broese)

Het geluk lijkt hun toe te lachen...
"Dora & Daaf maken deel uit van een hecht groepje vrienden dat elkaar heeft leren kennen tijdens hun studie. Er bloeit een heftige liefde op tussen haar en Daaf, wie had dat gedacht ... Allebei afgestudeerd en op zoek naar een baan, besluiten ze om samen een bijbaantje aan te nemen. Ze worden gastspreker op begrafenissen van mensen zonder nabestaanden. De wereld ligt aan hun voeten en het geluk lijkt hun toe te lachen. Lijkt, want dan gebeurt er iets afschuwelijks ..."

Dora bekijkt het leven alsof het een film is die ze zelf regisseert en waar alles goed afloopt. Ze houdt van de Nederlandse taal en van gedichten, is dol op haar vrienden en verliefd op het Picassobeeld in het Vondelpark. Ze houdt van pannenkoekenetentjes, van de grote bek van haar vriendin Anniek en van onverwachte vakanties naar Legoland.

Na een lange nacht vol eindeloze gesprekken fietst ze in een opwelling met haar vrienden naar het zwembad en belandt met Daaf in een douche. Ze zoenen en alles verandert. Daaf is niet de knapste, niet de stoerste maar Daaf en Dora passen als Duplo in elkaar. Ze zijn onafscheidelijk. Ze nemen samen een bijbaantje als tekstschrijver waardoor ze op begrafenissen terechtkomen van mensen zonder nabestaanden.

Daaf en Dora fietsen week in week uit naar uitvaartdiensten van compleet vreemden, om deze onbekende mensen toch een laatste eer te bewijzen en een mooi afscheid te geven. Op de fiets naar huis maken ze plannen voor de toekomst. Op een dag staat ze achter een katheder zoals ze zo vaak heeft gedaan, maar alles is anders. De zaal zit vol bekenden en in de kist naast haar ligt Daaf.

In de weken die volgen verliest Dora de grip op alles wat ze zo zorgvuldig met Daaf had opgebouwd. Vluchten is de enige optie, maar hoe moet je verdwijnen als het geluk onder de grond is begraven? Waar kun je heen als je nergens wilt zijn?