Tot ook ik verwaai

Tot ook ik verwaai is de tweede bundel van Peter Swanborn. In zijn debuut Bij het zien van zijn lichaam, in 2008 genomineerd voor de C. Buddingh?-prijs, handelen zes gedichten over een zieke moeder. In deze nieuwe dichtbundel werkt Swanborn dit thema uit en geeft hij een indringend beeld van wat dementie met een mens en zijn omgeving doet.

In heldere, eenvoudige bewoordingen beschrijft hij hoe het is om te beseffen dat je hersenen niet meer werken, om te weten dat je niets meer weet. De nachtmerrie van het dwalen door een vreemd huis waarvan iedereen zegt dat jij er woont. De schrik van het niet meer herkennen van mensen die zeggen dat ze je kinderen zijn. Het is poÙzie tot op het bot, met treffende beelden over een schrijnende werkelijkheid: 'Ik sta op de gang voor het raam / en zie hoe ze rusteloos draait / en keert in haar zwart aquarium.'