undercover bij de pvvachter de schermen bij de politieke partij van geert wilders

Ik heb het boek gelezen en moet zeggen dat het me tegenviel. Is dit door een journalist van HP de tijd geschreven? Ik heb altijd waardering gehad voor uw krant, maar dat hier aan mee is meewerkt, is een zonde. Dit boek zit vol met roddels en halve waarheden. Het boek is geschreven op een manier, dat eerder aan een roddelblad doet denken. Bevooroordeeld en niet objectief, zoals een journalist eigenlijk wel moet zijn. Ik snap dat de opkomst van Wilders niet bij iedereen in goeie aard valt, maar daar kun je mee omgaan op verschillende manieren. Haat zaaien is wat dit boek doet. Het boek is op een vreemde manier geschreven en ingedeeld. De vraag is wat mevrouw Geurtsen ons nu probeert te vertellen indirect. Wat is u doel met dit boek? Stem niet PVV? Zou mevrouw dan met gelijken maten willen meten en elke partij onder de loep willen nemen. Ik geloof dat elke partij zo wel zijn kwalen heeft. Waarschijnlijk wordt dit bericht vanaf een voetstuk gelezen en in de wind geslagen. Tot er over mevrouw Geurtsen zelf een boekje wordt opengeslagen.

Het hangt allemaal van amateurisme en opportunisme aan elkaar bij de partij Geert Wilders. Dat blijkt zonneklaar uit dit boekje. Ik snap de critici wel een beetje die klagen dat er geen 'schokkende' dingen in staan (Hitlergroeten en zo), maar dat is nu juist het nieuws, vind ik. Het boek doet een beetje denken aan Het Bureau van JJ Voskuil. Daar moet je van houden. Ik hou er van. Zeker als het een belangrijk onderwerp als dit betreft. Ook nuttig: de (korte) portretten van de negen PVV-Kamerleden het hoofdstuk over Wilders' beveiliging en de toch wel opmerkelijke reacties van sommige PVV-medewerkers zelf.

Letterlijk en figuurlijk een dun boek. Vlot geschreven, je leest het in een paar uurtjes uit. Hoewel de inhoud niet echt diepgravend is, geeft het verhaal in dagboekvorm een goed beeld van het gesloten bolwerk van de PVV en hun beperkte visie. Na het lezen van dit boek dacht ik vooral: dit is een partij waar we weinig van te vrezen hebben.

Het boek las ik nog niet maar de artikelenreeks in HP de Tijd wel. De undercoveractie lijkt me geslaagd en het beeld van de partij weer wat ingekleurd en genuanceerd. Geen schokkende onthullingen maar wat meer menselijke maat. Dat lijkt me prima voor de democratie en voor de journalistiek. Hopenlijk gaat de PVV wat meer glasnost en perestrojka toepassen zodat undercoveracties niet nodig zijn.

Ik wilde wel eens weten wat er nou zo speciaal was aan de PVV en waarom zoveel mensen voor deze partij kiezen. Na dit boek te hebben gelezen ben ik nog steeds niets wijzer geworden. Hetgeen Geurtsen beschrijft is grotendeels gebaseerd op aannames en haar eigen politieke inkleuring hiervan. Jammer dat het niet op feiten berust, anders had het inderdaad kunnen vallen onder het genre 'sociale wetenschappen'. Ik ben bang dat ik dit eerder zou typeren als een uitgebreide reportage uit de Story. Dit boek is typisch een voorbeeld van iemand die een slaatje probeert te slaan uit de commotie rondom deze controversiele politieke partij. Troosteloos dat het deze kant op gaat met de journalistiek.