Wachten op de barbaren

'Ik raak met mijn lippen haar voorhoofd aan. 'Wat hebben ze met je gedaan?' mompel ik. Mijn tong is traag, ik sta van uitputting te wankelen op mijn benen. 'Waarom wil je me dat niet vertellen?'

Tientallen jaren al bestuurt de oude, beschaafde magistraat naar ieders tevredenheid het dorpje aan de grens van het Rijk. Wanneer de regering het decreet uitvaardigt dat de barbaren in het grensgebied moeten worden vervolgd, kan de oude man daar niet veel begrip voor opbrengen. Hij voelt meer sympathie voor die zogenaamde barbaren, een nomadenvolk dat niemand kwaad doet. Aanvankelijk probeert hij de machthebbers dan ook tot rede te brengen, maar hij raakt daardoor steeds meer in het conflict betrokken. Als hij een erotische relatie krijgt met een van de slachtoffers van het overheidsgeweld - een door de martelingen van haar ondervragers kreupel en blind geworden meisje - voelt hij zich geroepen tot een wilde actie. Hij komt in de gevangenis terecht en wordt zelf als een barbaar behandeld.

Op subtiele wijze beschrijft Coetzee in de oude man niet simpelweg een bestuurder met een gewetensconflict, maar iemand die heen en weer geslingerd wordt tussen medeplichtigheid, onverschilligheid en verzet.

'Een haarscherp portret van de ongewone kanten van een gewone man.' - The New York Times

Over de auteur
J.M.Coetzee (Kaapstad 1940) schrijft romans, essays en verhalen. Hij is de enige auteur die twee keer de Booker Prize ontving, voor de romans Wereld en wandel van Michael K en voor In ongenade. In 2003 kreeg hij de Nobelprijs voor zijn gehele oeuvre. In zijn roman Dagboek van een slecht jaar verweeft Coetzee actuele teksten met een spannende plot. Ook verscheen een selectie uit zijn essays, speciaal voor zijn lezers in Nederland en Vlaanderen getiteld Wat is een klassieke roman?